از دیار سکوت...
فقط خلوتت را میشکنند
هر چه انسانهای اطرافت بیشتر باشند ،
خلوتت آشفته تر
و تنهائیت تنهاتر میشود …
برگردم به روزهای کودکی
آن زمان ها که :
پدر تنها قهرمان بود
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود
بدتـرین دشمنانم، خواهرهای خودم بودند
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...
خب ول کن دیگه...
دوست نداره بفهمه!
و ایستادم تا
دلم قرار بگیرد،
صدای پرپری آمد
و در که باز شد
من از هجوم حقیقت به خاک افتادم...
فعلا بای....
این جهان مثل مثال و مثل است...
گوهر اصل نیابی که تمامی بدل است...
هرچه گفتند همه قصه و ضرب المثل است...
خطا از من است، می دانم.
از من که سالهاست گفته ام “ایاک نعبد”
اما به دیگران هم دلسپرده ام
از من که سالهاست گفته ام ” ایاک نستعین”
اما به دیگران هم تکیه کرده ام
اما رهایم نکن
بیش از همیشه دلتنگم
به اندازه ی تمام روزهای نبودنم
خدایا نکنه این ماه قشنگت تموم شه و ما بخشیده نشده بخوایم باهاش خداحافظی کنیم؟؟؟
الهی ما را دریاب....
راهی برای رفتن
نفسی برای بریدن
كوله بارم بر دوش
مسافر میشوم گاهی...
عشقی برای خواندن
بغضی برای شكفتن
خاطراتم در دست
بازیچه میشوم گاهی...
نگاهی در راه
اعتمادی پرپر
پاهایم خسته
هوایی میشوم گاهی...
فكرهای كوتاه
صبری طولانی
صدایی در باد
زمستان میشوم گاهی...
روزهای رفته
ماه های مانده
تقویم ام بی تاب
دلم تنگ میشود گاهی...
جای پایی سرد
رد پایی گنگ
در این سایه ی تنهایی
چه بی رنگ میشوم گاهی...
من...
از خانه بیرون می زنم
و "خودم" را پشت در جا می گذارم
..."خودم" که مدام فکر می کند
"خودم" که مدام کلافه است
"خودم" که خودش را میان کتابها پیدا نمی کند
که میان شعرها نیست
در قصه ها جایی ندارد
"خودم" که مدام دنبال خودش می گردد
"خودم" را پشت در می گذارم
و از خانه بیرون می زنم
مثل زنان دیگر
پشت ویترین مغازه ها می ایستم
و ساعت ها
به لباس ها و عطرها و جواهرات زل می زنم
مدام پولهایم را می شمارم
و فکر می کنم برای دیوار خالی اتاق نشیمن
کدام تابلو خوب است؟
فکر می کنم
باید کتاب آشپزی بخرم
و برای نهار برنامه غذایی بریزم
فردا شب باید به خاله ام سری بزنم
و باید مادرم را برای شام دعوت کنم
باید
باید
کتاب جدیدی بخرم
شاید "خودم"را
میان برگهایش پیدا کردم
باید
باید به خانه برگردم
"خودم" در خانه تنهاست...
| Design By : Night Melody |
الهی و ربی من لی غیرک؟؟؟؟!!!...
هم دعا کن گره از کار تو بگشاید عشق
هم دعا کن گره ای تازه نیفزاید عشق...
من امشب کوه را پیش رو دارم
و برعزم بلندم سکوت سایه های انتظارت
میخکوبم می کند بر جا
ومن هر لحظه با دستم پناه سایه دارکوچکی مي سازم
انگار تو را می بینمت کزدور...
می آیی
